Jan's Akkerpunctuurs (18)

 

Jan's monthly columns called Akkerpunctures as published in
the Dutch guitar magazine 'Gitaar plus'. (Only in Dutch).

Guitaristas!

Net thuis uit Duitsland “The Hardrock Café Berlin” en de UK voor een soloconcert en een privé-concert met band. De één in Edinburgh in een kerk St Brides-church voor het festival en sold out (het was nog nooit zo druk geweest sinds God, volgens de promotor) en wat een mooie stad man en de ander in Henfield in Sussex. De eigenaar van dit gigantische landgoed vertelde me dat hij vroeger een pick-up had met een naald en als hij de Focus lp’s beluisterde, dan kon ie zo de vervelende gedeeltes overslaan en doorgaan naar de spannende gedeeltes. Ik vertelde hem dat ik dat eigenlijk ook deed, maar dan zonder die naald. Neil, m’n sound engineer, deed er nog een schepje bovenop door te roepen: ”He skipped the whole bloody band!” Dikke pret natuurlijk en een fantastisch concert met als “Icing on the cake” de band van Jools Holland erachteraan, ja, dat kan alleen maar daar. En volgend jaar weer, etc.

Toen kwam één van de belangrijkste optredens van de laatste decennia en de première van "Wubbo’s Kite Power", namelijk van een oude bekende en inmiddels ook zeer goede vriend, Wubbo Ockels. Datum: 28 augustus 2007. Plaats "Stadspark Groningen" Naast het schitterende gebouw van de Gas Unie tevens sponsor van dit ware feest!

Maar eerst even een verhaal vooraf:
Wubbo en ik kennen elkaar al heel lang. Ik heb nog op z’n inauguratiefeest gespeeld met de groep Solution, vlak voor hij de ruimte inging en dat heeft ie toen laten opnemen en met zich mee de ruimte in genomen, dus daar ben ik ook al gehoord. Ik weet nog wel dat op landgoed Ekestein, ergens in Groningen, ik op de bühne door een kijkgat van het voordoek stond te kijken naar de mensen die binnenkwamen, en toen Chriet Titulaer zag binnenkomen. Echt, zó uit de poppenkast gevallen van Han Reiziger. (Pré-kabouter Plop, dus dáár was ie ook weer de eerste in) en ik heel enthousiast naar de rest van de band achter me riep: ”Héééé,Tiet Kietelaer is er óók!”, niet beseffende dat de microfoon nog aanstond.
Ik zag sommige mensen een beetje lacherig doen en eentje dook zomaar weg onder de tafel en waarna ie weer naar boven kwam en de aderen rondom zijn nek behoorlijk begonnen op te zetten, met nog een pas genomen hapje half uit zijn mond. Daarna liep ie een beetje roodachtig paars aan en ten slotte kon ie het niet meer kon inhouden en na een paar hortende stoten en peristaltische neigingen barstte hij een gigantische hoestbui uit, waarbij er de meest uiteenlopende dingen vrijkwamen zoals daar zijn: etensresten, stukken tand, rare sproeiende neusgaten, waaruit een groengele sliert kwam, om over de rest nog maar te zwijgen… Ja, weet ik veel.

Daarna hebben Wubbo en ik contact gehouden en zijn bij elkaar over de vloer blijven komen, tot 2 jaar terug. Ik speelde toen op het Haarlems Jazzfestival, waar Wubbo mij opzocht en over dit project begon. De volgende dag las ik in de “Krant van wakker Nederland” dat hij een hartaanval had gehad. Ik heb meteen z’n vrouw Joos gebeld/gemaild en hem sterkte en beterschap gewenst. Een paar maanden terug kreeg ik ineens weer Wubbo aan de telefoon kreeg… ”Jan, het is rond!’ Alsof er niets gebeurd was.
Wubbo was al jaren aan het filosoferen over duurzame energie en met vliegers aan het experimenteren. Op een gegeven moment (Uno momento dado) zie ik Wubbo op tv met nog een paar mannen op een bootje met een Delta-wing aan het prutsen, wat niet helemaal lukte, maar dat hij het toch op een of andere manier voor elkaar had gekregen, met sponsors etc., om dat ding te bouwen. Het gaat erom, energie op te vangen en vast te houden door deze in accu’s op te slaan aangedreven door die vlieger, die allerlei bewegingen maakt en dat wordt dan op een soort van dynamo aangesloten die op zijn beurt weer wordt omgezet in stroom. Ongeveer hetzelfde principe als een dynamo op een fiets, maar dan in plaats van die fiets een vlieger.

28 augustus 2007 was het zover. Locatie: het Stadspark van Groningen. De truck met de hele toestand werd 300 meter van het podium geparkeerd en de vlieger werd opgelaten en er werd een rek met 3 accu’s en een converter het podium opgereden en de band werd van het lichtnet afgehaald en op die accu’s aangesloten. Het was nog maar 2 KWH, want die vlieger ging maar 300 meter hoog, maar die kan makkelijk veel hoger, want daar is nog meer wind. Maar als hij er een stuk of 3 tegelijk aan vastbond, dan kon ie makkelijk 10 KWH ophoesten. Nou, dat is nogal wat voor een relatief kleine vlieger!

Het is dus wel een revolutie, want als je bijvoorbeeld zo’n ding oplaat in Zuidelijk Afrika, waar ze geen nagels hebben om hun kont te krabben, op Gordon na dan maar die bedoelde ik niet, dan kun je op je vingers natellen dat iedereen in “no Time” te eten heeft, om maar wat te noemen. Je kunt zo’n vlieger ook inzetten of gebruiken om het land te irrigeren en te bebouwen, wat praktisch niets kost. O ja, en popconcerten organiseren, zonder Al Gore en U2 graag, die alléén maar slap aan het lullen zijn over het milieu, alléén maar om hun eigen hoofden op die buis te krijgen ter verheerlijking van zichzelf en om gratis promotie world wide te krijgen voor hun geklooi. En dacht je nou echt dat ze iets gaven om de mensen in de derde wereld, meneer "Bono" in het kielzog van Bush? Is dat voor onze medemens in de derde wereld of voor de muziek? Wat een ongelooflijke onzin van die nutteloze brabbelaars, die het alleen maar over zichzelf hebben op die bewegende lamp of handdoek tegenwoordig (LCD TV) en tegelijkertijd, já, dat is ook een kunst… niets doen.

Premier Balkenende ook maar oreren dat we te middelmatig zijn en er meer VOC-mentaliteit moet komen in dit land!
Nou meneer Balkenende, wat dacht u ervan om dit gigantisch mooie project te sponsoren en wat aan ontwikkelingshulp te doen, in de goede zin van het woord. Dus geen werkverschaffing voor geflipte sociaal werk(st)ers die hun geluk wensen te bouwen op de puinhopen van een ander, of het liefst ten koste van, en die bv. elkaars nek breken om met spoed naar de plaats des onheils te vertrekken. Bijvoorbeeld naar Afghanistan (hoe kom je d’r op), want het is gebleken dat de meeste auto-ongelukken in dat land daar veroorzaakt worden door diezelfde lui, op weg naar diezelfde hulpbehoevende mensjes. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig, toch?! Nah, la maar… dat krijg je ervan meneer Balkenende.

Ik vroeg nog aan Wubbo: “Als je in de ruimte zo’n cassettedeck met muziek buiten die capsule houdt, hoor je dan ook wat?” Nee, zei Wubbo, helemaal niets, want er is geen atmosfeer dus ook geen geluid. Nou, dat is alsof er een engeltje in je oor piest, misschien is dát wel dé oplossing voor al die slappe theemutsen in ons parlement, incluis onze “sterren” in “Dé krant van wákker Nederland”. Het enige wat die van de week o.a. te melden hadden op de voorpagina is (het is maar goed dat een poes niet van papier is, anders had ie ook pagina geheten), dat Lee Towers aan een pukkeltje op z’n neus was geopereerd. Wat me doet denken aan die Musical “Les Misérables“, waar ik trouwens nog geen 5 minuten naar kan kijken of ik verveel me al dood. Men had niet een betere titel kunnen bedenken voor een musical die de lading zó goed dekt, incluis de hotemetoten die er op tv over praten en in de columns van "De krant van wakker Nederland" over schrijven.
Dé krant van wákker Nederland? Laat me niet lachen!

Een diepe buiging en groet,
Jan

PS: Foto’s van het hele gebeuren met Wubbo staan op deze site

Vorige Akkerpunctuur