Jan's monthly columns called Akkerpunctures as published in
the Dutch guitar magazine 'Gitaar plus'. (Only in Dutch).

HAI!

Net aangekomen in Italië om uit te hijgen van m’n eigen slapte, staat er in de krant dat ‘der Herman’ van het dak is gesprongen.
Ik schrok, maar was tegelijkertijd weer op het rechte spoor door mijn vrouw Marian, die zei dat het de krant van gisteren was. (Volendamse nuchterheid?).
Aan de ene kant kon ik het me wel voorstellen. (Ik kende Herman tamelijk goed) maar dat hij alsnog zover zou gaan, ging me een beetje boven m’n begroting. (Ik kan me wel een paar anderen voorstellen die van mij hadden mogen springen, in plaats van hem.)
Ik bedoel, ik heb van het hele varken gevreten, behalve de ‘knor’.
Ik woonde in de 80er jaren een verdieping boven hem in de Korte Leidsedwarsstraat boven de Citadel waar iedere nacht werd gejamd en zelfs de Dolly Dots om een uur of 4 binnen kwamen vallen en van standsverschil, etc, geen enkele sprake was, American Gypsy/Rosa King, half Curaçaose/Surinaamse/Molukse jongens, en de eigenaar zelf, die uit Tunesië kwam en hier was neergestreken..

Saskia of Sascha, weet ik veel, zat gewoon te breien, met een buikje dat deed vermoeden, dat het niet met een eind hout was gebeurd, de TV stond op een barkruk en Herman was door de hele kamer aan ‘t kliederen aan z’n zoveelste meesterwerk, ondertussen zo’n draagbaar Ronette platenspelertje aan ‘t teisteren met singletjes van Little Richard ‘Slippin’ and a Slidin’, mij vragend of ik dit wel kende (heeft een schaap schaamhaar?)
Nou als er iets is waar ik mee ben opgegroeid is dat het wel en daar was hij hogelijk verbaasd over.

Nog eentje ‘Jada’ van Fats, hij zette hem op in het midden zodat de clou niet meteen verraden kon worden maar binnen een seconde zei ik: ‘Jada’ en sinds die tijd keek, hij me altijd RECHT aan, met dat ene schele oog.
Misschien ook wel doordat ik iets zei, dat m’n broertje dat ook zo goed kon, maar niet zolang als hij. Nog sterker, ik ken een gitarist/zingert, die zo scheel is, dat ie mijn bord leegvreet.

Brood stond iedere morgen voor m’n bed met een kopje thee (echt waar!!) want van die andere rotzooi moest ik niks hebben (heeft me ook nooit een moer kunnen schelen, wist hij, geen punt.)
M’n broertje verloren door die kolerezooi en dat is reden genoeg om het te verafschuwen.

Samen sessies gedaan o.a. met Mose Allison, een afgod van Brood, en ik moet zeggen (niet zonder enige moeite) dat hij toen in mijn achting is gestegen want Mose maakte te gekke muziek. Met op drums Martin van Duinhoven een contrabassist (naam vergeten, maar te gek!) Jeffrey Reynolds op trompet (een moordgozer, Engelsman, werd een paar jaar later tegen een boom doodgereden tijdens de terugreis van een optreden in het zuiden), Nippy Noya de percussionist (en makelaar in Iglo’s, zat ook in dat busje.), herr Pulver (Hans) en Brood op piano en hier zit ‘m de kneep.
Op een of andere achterlijke manier kom, ie die shit wel spelen (beter dan Dean Martin) en dat is wat me bijgebleven is van Herman, ik bedoel de rest weten we wel.
De enige die er iets zinnigs over zei en publique was m’n oude compadre Eelco Gelling die, zelf behoorlijk verdoofd geraakt door dat verslavende goedje maar er geen advertentie van maakte, doodgemoedereerd zei: ‘als je dat gedeelte van je zelf profileert, moet je er ook de consequenties van nemen!’ Jezus, brilliant!!
Dit is een van de redenen waarom ik nog steeds een fan van Eelco ben en blijf, als mens, omdat die man, ondanks de vele versnaperingen en God weet wat, de dingen uiterst helder weet neer te zetten,
Dit is wat ik echt ‘groots’ vind, namelijk, de realiteit helder zien terwijl de shit je om je oren vliegt.
Zeg nou zelf, al ben ik nog steeds niet overtuigd van ‘de Grote Kunst’ in dit land (op van ‘t Reve na). De rest is te oud of ligt ver beneden m’n begroting, of was ‘t nou andersom.

We zullen het fijn mogen stellen met die ‘plastic apenlullen’ fabriek, (OOK een uitspraak van Van ’t Reve, over wat hij dacht van Ivo Niehe) waar iedereen zich aan vergaapt, let op het woord vergaapt.
Ik hoorde net dat ze de heer M. Bakker, (misschien wel een goeie suggestie voor de ‘Wild Romance goes classic’, geintje.)

Van het Hilton willen flikkeren omdat het brood op is en er GEEN behoefte meer is aan bakkers, stom dat ik dit nou schrijf want ik weet zeker dat als dit uitlekt, het precies is waar die mongolenfabriek op zit te wachten om weer te ‘scoren”!
Mijn tweede gitaar (Eko) hangt in ‘De Oude Brug’ naast de trekzak (luchtverdeler) van Cor Dekker (ex-Sjors Bakker)

Zo, toch nog wat over een gitaar.

Garoeten.
Jan Akkerman
 

Vorige Akkerpunctuur