Diligentia, Den Haag - NL

4 maart 2006
 

 

Fromage à trois Tour

Het blijft leuk, zo’n sSkyline’, van het podium vlak voor een concert. Op een of andere manier zit de sfeer er dan gelijk in. Zo ook nu. Jan komt heel relaxt op en pakt z´n gitaar.
Het is een authentieke Maccaferri, de gitaar die Django Reinhardt toen ook bespeelde. Zo krijg je het specifieke `Hot Club De France` geluid.

Het eerste nummer speelt Jan samen met de contrabassist Wilbrand Meischke. Werkelijk waar, je waant je gelijk 70 jaar terug. Het klinkt en swingt geweldig. Bij het tweede nummer komt de rest van de band erbij. Op drums hanteert Marijn van den Berg de brushes en samen met Coen Molenaars pianopartijen vormen die een perfecte ritmische basis voor de gitaarsolo´s.

Met het grootste gemak bespeelt Jan de Maccaferri. De klanken van ‘Time after time’, ‘That dream’, ‘The Zebrah’, ‘Sweet Sue’ en natuurlijk ‘Between the sheets’ vullen de zaal en het publiek geniet volop. Bij elk nummer geeft Jan wat achtergrondinformatie over het hoe en waarom. De combinatie van de Maccaferri-gitaar met de band klinkt het mooist bij het nummer ‘Cottonbay’.

Humor, het nummer waar de tour naar vernoemd is, ‘Fromage à Trois’, is er een voor de electrische gitaar, en deze luidt dan ook het tweede gedeelte van het concert in. Hierin ook wat steviger werk, zoals ‘Blues Route’ en ‘Hocus Pocus’.

Het klonk weer als een klok en het was een topavond!

Groeten uit Diligentia in Den Haag.

Verslag + foto's: JP Witteman

English Translation

It remains amusing, a ‘skyline' like this on stage before a concert. In some manner the atmosphere is immediately there. This time also. Jan comes on stage very relaxed and grabs his guitar. It is an authentic Maccaferri, the guitar Django Reinhardt also played in the old days. Using it, you get the specific ‘Hot Club De France’ sound.

Jan plays the first number together with contrabassist Wilbrand Meischke. Really, you can imagine yourself 70 years back in time. It sounds and swings tremendously. During the second number, the rest of the band comes on stage. On drums Marijn van den Berg handles the brushes and together with Coen Molenaars piano parts it forms the perfect rhythmical basis for the guitar solos.

Jan plays the Maccaferri with the greatest ease. The sound of ‘Time after time', ‘That dream', ‘The Zebrah', ‘Sweet Sue' and of course ‘Between the sheets' fills the hall and the audience enjoys it very much. At each number Jan gives some background information of the ins and outs. The combination of the Maccaferri-guitar with the band sounds the best during the song ‘Cottonbay'.

Ironically the number, the tour was named after, ‘Fromage à Trois', was played on the electric guitar and also the introduction to the second half of the concert. In this part some heavier pieces, like ‘Blues Route' and ‘Hocus Pocus', were played.

It swang like hell and it was a great evening!

Greetings from Diligentia in The Hague

Review + photo's: JP Witteman
Translation: Irene Heinicke