Jan Akkerman DVD-nieuws

DVD-nieuws
Door Fred Hoogendoorn

Op zijn website www.janakkerman.com staat een lijst met tientallen soloalbums. 'C.U.' is de nieuwste cd van Jan Akkerman. De man die in de jaren zeventig werd uitgeroepen tot 'beste gitarist van de wereld' sluit daarop een opvallend pact met bandleden van Soulvation. De snarenvirtuoos omarmt de dancebeat. En komt tegelijkertijd met zijn eerste dvd: 'Jan Akkerman live'.
Deze week begint zijn C.U. theatertournee.
In de extra's op de dvd is een interview te volgen van Jan-Douwe Kroeske met Akkerman. De gitarist blijkt nog steeds weinig woorden vuil te willen maken aan zijn carrière, aan zijn drijfveren, aan zijn muziek. De antwoorden duren vaak hooguit twee zinnen, gevolgd door een observerende grijns van Akkerman. Voortdurend is zijn houding er een van 'doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg'.

Geen pretenties, geen hoogdravende analyses, geen diepgraverij. Akkerman houdt het simpel. Een gitaar noemt hij 'een houten kissie met zes touwtjes'. En de 57-jarige merkt droogjes op: ,,Ik speel in wezen nog net zo als toen ik een jochie van zeven was. Het is alleen wat uitgebreider geworden.'' Hij is trots op wat hij heeft gedaan en bereikt, maar wars van arrogantie. Onder het onafscheidelijke hoedje klinkt het relativerende ,,Ik ben maar een Nederlandse boerenlul.'' Maar dan wel eentje met gouden handen.
Zijn muzikale carrière omvat ruim veertig jaar. Z'n eerste gitaar krijgt hij op zijn vijfde en als tiener speelt hij in Amsterdamse bands, waarvan Johnny & His Cellar Rockers de bekendste is. Daarna volgt The Hunters, waarmee Akkerman de hit 'The Russian spy and I' scoort. Ondertussen is hij als studiomuzikant verantwoordelijk voor gitaarpartijen in nummers van talloze Nederlandse bands, waaronder The Cats.

In 1968 verschijnt Akkermans eerste soloalbum, 'Talent for sale'. Een jaar later maakt hij deel uit van Brainbox, dat de legendarische elpee 'Brainbox' afscheidt. De jaren zeventig brengen hem wereldfaam met de band Focus. In onder meer de Verenigde Staten en Groot-Brittannië slaan de albums en hitsingles als 'House of the king', 'Hocus Pocus' en 'Sylvia' meer dan behoorlijk aan. Vooral het spel van Akkerman valt op en leidt ertoe dat het Engelse blad Melody Maker hem uitroept tot beste gitarist van de wereld.
Zijn vertrek uit Focus luidt een hervatting van zijn sololoopbaan in. Die is in muzikaal opzicht veelzijdig. Akkerman speelt elektrische en akoestische gitaar, de traditionele luit en sitar en beweegt zich op het terrein van rock, akoestische pop, klassiek getinte stukken, funk, blues en jazz. Voornamelijk instrumentaal. In de hitlijsten is hij al lang niet meer te vinden, wel vaak op podia overal ter wereld aan de zijde van andere wereldberoemde muzikanten. Al weigert hij begin jaren negentig met niemand minder dan Sting op wereldtournee te gaan.

Vaak is hij ervan beschuldigd z'n muzikale richting kwijt te zijn. Met meer argumenten kan worden gesteld dat Akkerman juist probeert zichzelf te vernieuwen en te verrijken door fusies aan te gaan met allerlei genres. Het nieuwste voorbeeld daarvan is het album 'C.U.'. Dat is gemaakt met onder meer drie leden van danceband Soulvation. Het resultaat is een opvallende frisse combinatie tussen harde moderne beats en programming én het gitaarspel van Akkerman, waarop instrumentale rock, funk, blues, jazz en dance floreren. Een bijzondere cd met een swingende 'vette sound', die net zo goed kan klinken op een danceparty als in de huiskamer van een liefhebber van gitaarmuziek. Dwars door muzikale barrières heen dus.

Op de dvd 'Live' is van die nieuwe stap nog niets te horen. Wel twee Duitse optredens uit 2001, met bandleden Jeroen Rietbergen (toetsen), Wilbrand Meischke (bas) en Ton Dijkman (drums). Ofschoon de sfeer vooral bluesy en jazzy is, giert en huilt er ook genoeg rock door de snaren. Onder meer 'Tommy' en fragmenten van 'Sylvia' en 'Hocus Pocus' (met de toevoeging 'No yodel'...) van Focus. Want zoals Akkerman zelf opmerkt op de dvd: ,,Mijn instelling is rock-'n-roll.''
Dvd: Jan Akkerman: 'Live' (Alpha Centauri/Coast to Coast). Formaat/geluid: 4:3 en 16:9, dolby stereo en dolby en dts 5.1. Speelduur: bijna twee uur. Extra's: interview, Akkerman op de luit, gitaarduet met Paco de Lucia. Cd: Jan Akkerman: 'C.U.' (Coast to Coast).

Bron: Utrechts Nieuwsblad / Noordhollands Dagblad
6/7 Januari 2004

Translation will be available a.s.a.p.


	Jan Akkerman Live
	DVD-nieuws Door Fred Hoogendoorn Op zijn website www.janakkerman.com staat een lijst met tientallen soloalbums. 'C.U.' is de nieuwste cd van Jan Akkerman. De man die in de jaren zeventig werd uitgeroepen tot 'beste gitarist van de wereld' sluit daarop een opvallend pact met bandleden van Soulvation. De snarenvirtuoos omarmt de dancebeat. En komt tegelijkertijd met zijn eerste dvd: 'Jan Akkerman live'. Deze week begint zijn C.U. theatertournee. In de extra's op de dvd is een interview te volgen van Jan-Douwe Kroeske met Akkerman. De gitarist blijkt nog steeds weinig woorden vuil te willen maken aan zijn carrière, aan zijn drijfveren, aan zijn muziek. De antwoorden duren vaak hooguit twee zinnen, gevolgd door een observerende grijns van Akkerman. Voortdurend is zijn houding er een van 'doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg'. Geen pretenties, geen hoogdravende analyses, geen diepgraverij. Akkerman houdt het simpel. Een gitaar noemt hij 'een houten kissie met zes touwtjes'. En de 57-jarige merkt droogjes op: ,,Ik speel in wezen nog net zo als toen ik een jochie van zeven was. Het is alleen wat uitgebreider geworden.'' Hij is trots op wat hij heeft gedaan en bereikt, maar wars van arrogantie. Onder het onafscheidelijke hoedje klinkt het relativerende ,,Ik ben maar een Nederlandse boerenlul.'' Maar dan wel eentje met gouden handen. Zijn muzikale carrière omvat ruim veertig jaar. Z'n eerste gitaar krijgt hij op zijn vijfde en als tiener speelt hij in Amsterdamse bands, waarvan Johnny & His Cellar Rockers de bekendste is. Daarna volgt The Hunters, waarmee Akkerman de hit 'The Russian spy and I' scoort. Ondertussen is hij als studiomuzikant verantwoordelijk voor gitaarpartijen in nummers van talloze Nederlandse bands, waaronder The Cats. In 1968 verschijnt Akkermans eerste soloalbum, 'Talent for sale'. Een jaar later maakt hij deel uit van Brainbox, dat de legendarische elpee 'Brainbox' afscheidt. De jaren zeventig brengen hem wereldfaam met de band Focus. In onder meer de Verenigde Staten en Groot-Brittannië slaan de albums en hitsingles als 'House of the king', 'Hocus Pocus' en 'Sylvia' meer dan behoorlijk aan. Vooral het spel van Akkerman valt op en leidt ertoe dat het Engelse blad Melody Maker hem uitroept tot beste gitarist van de wereld. Zijn vertrek uit Focus luidt een hervatting van zijn sololoopbaan in. Die is in muzikaal opzicht veelzijdig. Akkerman speelt elektrische en akoestische gitaar, de traditionele luit en sitar en beweegt zich op het terrein van rock, akoestische pop, klassiek getinte stukken, funk, blues en jazz. Voornamelijk instrumentaal. In de hitlijsten is hij al lang niet meer te vinden, wel vaak op podia overal ter wereld aan de zijde van andere wereldberoemde muzikanten. Al weigert hij begin jaren negentig met niemand minder dan Sting op wereldtournee te gaan. Vaak is hij ervan beschuldigd z'n muzikale richting kwijt te zijn. Met meer argumenten kan worden gesteld dat Akkerman juist probeert zichzelf te vernieuwen en te verrijken door fusies aan te gaan met allerlei genres. Het nieuwste voorbeeld daarvan is het album 'C.U.'. Dat is gemaakt met onder meer drie leden van danceband Soulvation. Het resultaat is een opvallende frisse combinatie tussen harde moderne beats en programming én het gitaarspel van Akkerman, waarop instrumentale rock, funk, blues, jazz en dance floreren. Een bijzondere cd met een swingende 'vette sound', die net zo goed kan klinken op een danceparty als in de huiskamer van een liefhebber van gitaarmuziek. Dwars door muzikale barrières heen dus. Op de dvd 'Live' is van die nieuwe stap nog niets te horen. Wel twee Duitse optredens uit 2001, met bandleden Jeroen Rietbergen (toetsen), Wilbrand Meischke (bas) en Ton Dijkman (drums). Ofschoon de sfeer vooral bluesy en jazzy is, giert en huilt er ook genoeg rock door de snaren. Onder meer 'Tommy' en fragmenten van 'Sylvia' en 'Hocus Pocus' (met de toevoeging 'No yodel'...) van Focus. Want zoals Akkerman zelf opmerkt op de dvd: ,,Mijn instelling is rock-'n-roll.'' Dvd: Jan Akkerman: 'Live' (Alpha Centauri/Coast to Coast). Formaat/geluid: 4:3 en 16:9, dolby stereo en dolby en dts 5.1. Speelduur: bijna twee uur. Extra's: interview, Akkerman op de luit, gitaarduet met Paco de Lucia. Cd: Jan Akkerman: 'C.U.' (Coast to Coast). Bron: Utrechts Nieuwsblad / Noordhollands Dagblad 6/7 Januari 2004 Translation will be available a.s.a.p.