|
|
||
|
Leidsch Dagblad - Januari 2006 |
||
|
Akkerman rijgt fusion, blues, jazz en rock naadloos aaneen. Muziekrecensie Rond half negen wordt er nog wat gecheckt aan de bassdrum van Marijn van den Berg. Jan Akkerman staat rustig met zijn bandleden achter in de zaal, praat met wat Leidse fans, haalt nog snel een dubbele tonic aan de bar en beweegt zijn dan naar het podium. Akkerman heeft zijn hoed thuisgelaten en laat zijn gitaar het werk doen. Nog steeds krijgt hij hemelse klanken uit zijn instrument. Een mengelmoesje van stijlen passeert de revue. Fusion, blues, jazz en soms eenvoudige rock, Akkerman rijgt het naadloos aan elkaar. En dan is er vaak zo’n heerlijk cynisch glimlachje als hij de blikken opvangt van de mensen op de eerste rijen. Hij geeft Coen Molenaar, op toetsen, bij een aantal nummers mooi de ruimte, maar zijn knappe keyboardpartijen verzanden vaak in oeverloos nootjespielen. Voor de fans van Focus speelt Akkerman nog het venijnig uitgevoerde ‘Hocus Pocus’ en het heerlijk glijdende ‘Sylvia’. Bij deze tijdloze songs zie je Focus-kenners vlak voor het podium flink in beweging komen. Akkerman is weer heftig aan het toeren en hij doet ook een aantal gastoptredens bij het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht met hun programma ‘Queen in concert’. Jan als vervanger van Brian May dat zou een mooie avond in Leiden moeten opleveren. Helaas, tijdens dit concert op de derde februari in de Stadsgehoorzaal, laat Jan Akkerman verstek gaan. Hans Keijzers Bron: Leidsch Dagblad |