Yes, eindelijk hij was weer eens in het Wilhelmien. We hebben hem en zijn band moeten missen vorig jaar.
We hadden allang tevoren kaartjes besteld om zeker te zijn dat we binnen mochten. De concertgangers waren zeer divers van pluimage en leeftijd. Mensen in driedelig pak, maar ook jongeren met van die afzakspijkerbroeken, heren in motoroutfit, dames met strak kapsel, maar ook met knalrood haar. De leeftijd varieerde van een jaar of 10 tot zo ongeveer 80. De muziek die gebracht werd, was dan ook van alle tijden zoals gewoonlijk.

Met Neil aan de knoppen, Marijn van den Berg op drums, Wilbrand Meischke op basgitaar, Coen Molenaar op keyboard en uiteraard Jan Akkerman op leadgitaar, was het weer een geweldig feest van oudere en spiksplinternieuwe nummers.

Ze speelden:
1. Freewheelin, 2. Tranquillizer, 3. You do something to me, 4. Bluesroot, 5. Mena Muria, 6. Focus-medley met Answers Questions, Focus 2 en Anonymus 7. Searching for Angela... Google.com, 8. Flying mister Beck home, 9. Minor details, 10. Zebra, met 11. Between the sheets eraan vast 12. Hocus pocus, 13. Sylvia’s grandmother en 14. Urban string.

Een dikke 3 uur genieten van fantastisch gitaarwerk, een super drumsolo en keimooi keyboardspel, alsmede het uitzonderlijk strakke baswerk. Het publiek ging helemaal uit zijn dak en nam ook de nieuwe nummers dankbaar in ontvangst. Jan staat gitaar te spelen alsof hij het in zijn dromen kan doen, met zo’n gemak. Het lijkt alsof hij er helemaal mee vergroeid is. Al zijn gedachten worden omgezet in muziek.

Een wereldartiest en toch blijft hij zo heel gewoon. Hij staat voor aanvang, in de pauze en na het concert tussen het publiek te genieten van een bak koffie of glas cola en komt gezellig met je buurten. Tijdens die gezellige onderonsjes kom je er dan ook nog eens achter, dat hij niet alleen verstand heeft van muziek maar verder ook nog van alle markten thuis is. Hij tapt graag een goeie mop, maar kan ook heel serieus over politiek praten bijvoorbeeld.

Verslag: Els Lemmen
Foto’s: Jan van Beek