Vondelpark concert 4 augustus 2002 Amsterdam

Na een tocht per auto, trein, tram en benenwagen arriveerden mijn man en ik tegen kwart voor 4 bij het openluchttheater in het park.
Alles droeg daar daar nog de sporen van de plensbuien, die ruim een uur lang Amsterdam en omgeving hadden geteisterd, maar de zon probeerde inmiddels alweer door de wolken heen te breken.
Ook bleek dat het programma voor die middag enigszins was uitgelopen en dat de Jan Akkerman Band daardoor nog niet aan de beurt was. De band die zou optreden voor hen, was nog aan het soundchecken. Op een gegeven moment ontdekte ik Nico tussen de menigte, hij zou die middag digitale foto's maken voor de website.

Een uur later dan gepland, betrad Jan (met zijn Lowden gitaar) het podium.
Hij begon solo met het bekende nummer Puccini’s Café.
Meteen erna voegden zijn medebandleden zich bij hem.
De band bestond uit Jeroen Rietbergen (keyboard), Wilbrand Meischke (bas) en Ton Dijkman (drums).
Er was veel publiek aanwezig, dat in het inmiddels volop schijnende zonnetje, zichtbaar genoot van Jan Akkerman klassiekers als o.a. Pietons, Crackers, Streetwalker en Heavy Treasure.

De bandleden hadden er duidelijk zin in en hadden onderling ook veel lol, wat tot uitdrukking kwam in hun geweldige improvisaties en solo’s.
De nummers die Jan speelt, klinken nooit twee keer hetzelfde, dat vind ik zo geweldig van hem, grote klasse!

Ook belangrijk bij elk optreden van Jan is zijn trouwe geluidstechinicus Neil Denholm. Mede dankzij hem klinken Jan en band zoals het hoort!
Jan en zijn band bleven van begin tot eind het publiek, van een zeer gevarieerde samenstelling, boeien.
Toen de speeltijd erop zat, bleven de toeschouwers vragen om een toegift; dat werd een improvisatie van Pavane. De tweede toegift speelde Jan op zijn splinternieuwe Firenze, die rockte geweldig, het geheel eindigde met een korte improvisatie op het legendarische Hocus Pocus.
Dat was een grandioos slot van een zeer geslaagd concert!
Na afloop nodigde Jan ons achter het podium uit om wat te komen drinken en hebben we nog gezellig nagepraat met Jan en zijn vrouw Marian.
Nadat we afscheid van hen hadden genomen, begonnen we met een voldaan gevoel aan de thuisreis.
Jan en mannen van de band, bedankt voor de geweldige middag!

Translation 

Tekst: Irene Heinicke
Fotocompilatie: Nico Sijm